BRAK PLIKU ./tanger.html

Atlas Wysoki, najwyższy grzbiet górski Afryki Północnej, biegnie ukośnie przez całe terytorium Maroka, od wybrzeża Atlantyku, na północny wschód od Agadiru, do granicy z północną Algierią (ok. 1000 km). Berberowie nazywają go Idraren Draren – Góry Gór. Kilka jego szczytów ma wysokość ponad 4000 m, a aż 400 wznosi się na ponad 3000 m. Wszystkie najwyższe wierzchołki skupiają się w rejonie Dżebel Tubkal, najczęściej odwiedzanej części Atlasu Wysokiego, łatwo dostępnej środkami komunikacji publicznej (zaledwie 2 godz. jazdy z Marrakeszu). To najwyższe gniazdo górskie ciągnie się między dwiema przełęczami, z których drogi wiodą w dół do Marrakeszu – Tizi n’Test na zachodzie i Tizi n’Tiszka na wschodzie.

W zachodniej części gór szczególną atrakcją jest płaskowyż Tiszka i otaczające go, rzadko odwiedzane doliny. W masywie M’Gun, ok. 260 km na wschód od Marrakeszu, przyciąga uwagę pocięty wąwozami krajobraz; prowadzi tędy trasa trekkingowa na Irhil M’Gun (4071 m), drugi co do wysokości szczyt Maroka. Kaniony otaczające wierzchołek są rajem dla wspinaczy, podobnie jak urwiska Tazagart w masywie Tubkala i wąwóz Todra w południowo-wschodnim Atlasie Wysokim. W rejonie Dżebel Tubkal i Dżebel Azurki (3682 m) lansuje się ostatnio narciarstwo skiturowe, które można uprawiać tylko od końca grudnia do początku lutego. Tereny te, mimo że dzikie i niegościnne, zamieszkują od dawna berberyjscy górale. Ich lepianki o płaskich dachach stoją na górskich zboczach, natomiast nawadniane tarasowe ogródki i gaje orzechowe rozkwitają w dole. Cały teren jest gęsto pocięty ruchliwymi mulimi ścieżkami, używanymi jeszcze przez dawne karawany kupców i pielgrzymów zmierzających z Sahary na równiny Północy

źródło: http://www.przewodnik.onet.pl